انسانِ آواره

ابن عربی در فتوحات مکیه می گوید:

من أصعب أحوال الإنسان فراق الأوطان فمن كان وطنه العدم في القدم كانت غربته الوجود و إن حصل له فيه الشهود فهو يحن إلى وطنه و يغيب عند شهود سكنه و الفناء حال من أحوال العدم عند من فهم الأمور و علم فما يطلب أهل اللَّه الشهود إلا لأجل الفناء عن الوجود (4/370)

ترجمه: از سخت ترین احوال انسان، فراق وطن است. پس آنکه وطنش در قِدَم، عدم باشد، وجود غربتش است. اگر برای او در این غربت شهود حاصل شود، پس او به سوی وطنش عجزولابه می کند و نزد شهود مسکنش به پرده می رود. فنا حالی از احوال عدم نزد کسی است که امور را می فهمد و می داند. پس اهل الله شهود را جز برای فنا از وجود طلب نمی کنند.

هستی ابن عربی...