گناه وجود

در جلد نخست «ریحانة الادب» ص 433 در شرح حال «جنید» این شعر را از زبان کنیزکی در زمان جنید بیان کرده است، گوید: کلمات جنید که در عرفان و اصول طریقت گفته مشهور و در کتب مربوطه مدوّن می باشد. از آن جمله گوید: از هیچ چیز مانند این ابیات که کنیزکی در خانه ای بدان «تغنّی» می کرده منتفع نشدم:

إذا قلتُ اهدی الهجر لی حلل البلی/ تقولین لو لا الهجر لم یطب الحبّ
و إن قلتُ هذا القلب أحرقه الهوی /تقولی بنیران الهوی شرف القلب
و إن قلتُ ما أذنبتُ؟ قالت مجیبةً/ وجودک ذنب لا یقاس به ذنب

(نقل از کتاب توحید علمی و عینی)

ترجمه ابیات: چون گفتم که هجر برای من جامه های پاره پاره هدیه فرستاد، می گویی اگر هجر نبود، دوستی را نمی چشیدی.

و چون گفتم که عشق این قلب را سوزاند، می گوید به من که عشق قلب را شرافت داد.

و چون گفتم: گناهم چیست؟ پاسخگویانه گفت: وجود تو گناهی است که با گناهی برابری نمی کند.

هستی ابن عربی...