هستی ابن عربی

در جلد نخست «ریحانة الادب» ص 433 در شرح حال «جنید» این شعر را از زبان کنیزکی در زمان جنید بیان کرده است، گوید: کلمات جنید که در عرفان و اصول طریقت گفته مشهور و در کتب مربوطه مدوّن می باشد. از آن جمله گوید: از هیچ چیز مانند این ابیات که کنیزکی در خانه ای بدان «تغنّی» می کرده منتفع نشدم: إذا قلتُ اهدی الهجر لی حلل البلی/ تقولین لو لا الهجر لم یطب الحبّ و إن قلتُ هذا القلب أحرقه الهوی /تقولی بنیران الهوی شرف القلب و إن قلتُ ما أذنبتُ؟ قالت مجیبةً/ وجودک ذنب لا یقاس به ذنب (نقل از کتاب توحید علمی...

ادامه مطلب